U bent hier: startpagina » nieuws » 784

FRANS BRINKMAN – AFSCHEID VAN EEN REDACTIELID

Volgens overlevering is Frans een van de oprichters van Oes Dörp. Daarover zei hij, dat iemand anders het had bedacht en hij het direct een goed idee vond. Hij woonde hier toen nog maar net. Ze hadden er eerst niet veel vertrouwen in dat hij er bij kwam, maar dat veranderde vlot. Hij vervulde verschillende functies: eerst was het stukjes en verslagen schrijven van e.e.a. of over bijeenkomsten die van algemeen belang waren.
Al vlot daarna werd hij voorzitter om dat vervolgens gedurende zo’n 20 jaar te blijven. De taken werden verdeeld zodat er voldoende kopij was en het krantje uit kon komen. Later werd het te druk om het te combineren met zijn eigenlijke werkzaamheden. Hij heeft zich sindsdien weer op het schrijven toegelegd.

Wellicht aardig om iets over zijn achtergrond te vermelden. Na zijn studie werd Frans predikant in Friesland, daarna in Groningen en vervolgens belandde hij in Drenthe. Waarom een studie theologie vroeg ik hem. Frans: ik ben opgegroeid in een gezin dat positief tegenover de kerk staat, ik wilde studeren en heb beide gecombineerd.
De studie ging met ups en downs en uiteindelijk heeft hij die toch voltooid.
Hij is getrouwd met Florien van Heest. Hij heeft 2 zoons in Groningen. Hij heeft 2 kleinkinderen.

Over Oes Dörp: het allereerste nummer kwam uit in september 1988. In de uitgave van november van dat jaar is te lezen dat Frans op 23 oktober als predikant bij de Nederlands Hervormde Kerk in Odoorn, als opvolger van Dominee Van Lunzen, zijn intrede heeft gedaan. In het januarinummer van 1989 staat zijn naam voor het eerst vermeld bij de redactieleden. De introductie in die uitgave luidde als volgt:

‘Nieuw redaktielid: de redaktie is verheugd met de komst van een nieuw lid in de persoon van de heer Frans Brinkman, beter bekend als dominee. Wij heten hem van harte welkom en hopen op een vruchtbare samenwerking.

’ Dat hij die vruchtbare samenwerking zó ter harte heeft genomen en zich voor zo’n lange tijd heeft verbonden, hebben de redactieleden van destijds vast niet kunnen vermoeden. En wie doet hem dat na? Dit is een dikke pluim waard!

Over hoe hij op de naam Berend Boekman voor de maandelijkse columns kwam, zegt hij: het is een figuur, een pseudoniem, dat als volgt is ontstaan. De column gaat over een boek, ik ben een man zei Frans en Berend begint ook met een B. Dat klinkt wel logisch. In totaal heeft hij er 147! geschreven. Als je bedenkt dat er 10 Oes Dörp-en per jaar uitkomen, betekent het dat hij deze rubriek gedurende 14 jaar en 7 maanden heeft gevuld en daarvoor in ieder geval 147 kinderboeken heeft gelezen.

Frans schrijft overigens ook in ‘Het kerkkrantje’ van de Vrijzinnige Kerk Odoorn. Als praktiserend predikant is hij zo’n 12 jaar geleden gestopt (op 17-1 jl. is hij 78 jaar geworden). Over zijn opvolgster, Helene Westerik, is hij zeker tevreden.

Plots klinkt gefluit achter m’n schouder. Het blijkt een klok te zijn die elk heel uur een ander vogelgeluid laat horen. Grappig doch onverwacht. Plaats van interview is overigens ‘naast de geitjes’. En waar komt zijn voorliefde voor geiten vandaan? Hij antwoordt dat het misschien is omdat ie steenbok als sterrenbeeld heeft en ze zo eigenwijs zijn. Ik mocht trouwens na afloop met Florien nog even bij de geitjes kijken en wat een ontzettend leuke dieren, vooral die jonkies. Lief joh.

Op m’n onmogelijke vraag hoeveel boeken hij heeft gelezen, zegt hij bescheiden “misschien wel duizend”. Gezien de gigantische hoeveelheid boeken waartussen wij ons gedurende dit gesprek bevinden, zeg maar gerust een ‘huisbibliotheek’, is m’n inschatting dat het flink wat meer moet zijn. Frans heeft een enórme passie voor lezen. Het hoofdthema is theologisch; vrijzinnige theologie. Hij heeft een grote liefde voor filosofie, poëzie en Nederlandse en Vlaamse literatuur.

En heb je dan favoriete schrijvers wil ik weten: heb je een top 3? “Ah, een top 3, nou dat is niet moeilijk

.” Het verzamelde werk van A. Alberts, een ambtenaar in Nederlands-Indië die schrijft over de ‘tussengebieden’. Over een jongen die veel van bomen houdt, maar voor zijn studie naar de stad moet. Op een nacht keert hij terug naar z’n huis èn bos. Práchtig! voegt Frans er zo enthousiast aan toe, dat ik nieuwsgierig wordt naar het verhaal.

Op 2. staat de Vrijzinnige theorie, van de door Dominee Van Lunzen opgerichte Zwingli bond.

Na kort nadenken noemt hij op de 3e plaats de filosoof Søren Kirkegaard, omdat die geprobeerd heeft de echtheid van de theologische leer te bevorderen. Dat wil zeggen dat je het niet alleen maar leest of een uur op zondag in de kerk zit, maar het geloof daadwerkelijk (be)leven.

Frans hoopt dat mensen blijven lezen. Het klinkt misschien simpel zegt hij: het bevordert het zicht op de wereld en de mens. Hij hoopt dat hij door zijn schrijverij een bijdrage heeft kunnen leveren. Vervolgens heeft hij ook nog een leestip voor ons: John Boyne, een Ierse jeugdboekenschrijver met al 14 titels op zijn naam. De man schrijft over actuele thema’s, het is spannend én hij kan humoristisch vertellen.

Zijn toekomstwensen: a. gelukkig zijn en blijven en b. aan het milieu denken. We wonen in een prachtig stukje Nederland en dat moeten we zo houden. Dat we ons niet te buiten gaan aan allerlei woeste dingen.

Wil je nóg iets aan de lezers kwijt? Laten mensen de humor een beetje bewaren en niet alleen zo bloedserieus zijn. Het belang van humor wordt onderschat.

Het was best bijzonder dit keer een collega te interviewen. We hebben van alles besproken en ook gelachen.
Dankjewel voor jullie gastvrijheid en een mooi gesprek.

Conny van der Bent

geplaatst op: 27/03/2021

Terug naar het nieuwsoverzicht